بلورهای باران را میشمارم...
در انتظار آمدن یار...
بلور های باران را میشمارم
برای بارانی شدن، بارانی بودن زمین...
بلورهای باران را میشمارم...
به یاد دختران بارانی و پاک ...
به یاد طراوت...
به یاد ...
میخوانند : حجاب
تعریف میکنند : پوشش
سوال : حجاب را تعریف کنید .
میگویم :
دستهایم لطافت نیلوفری دارد
نگاهم به روشنایی آسمان است
قلبم بوی یاس میدهد ...
حجابم را هدیه میدهم ...
قبول کردنش با خودت ...
محرم كه میرسد، عاشورا را به یاد میآوری و حسین را...
به
خود ببال كه عاشق و شیفته حسینی و عشق به حسین خیمه همیشه افراشته در
جان توست؛ خیمه ای به وسعت همه هستی، خیمهای به بلندای همه آسمانها و
كهكشانها، با خوانی گسترده از عطش كه تشنگی بشریت را پایان خواهد داد.
هرگز مباد بی این عشق زندگی كنیم و بی این محبت بمیریم.
امشب شب اول محرم است و فردا آغاز نخستین روز از دهه ای است که به شهادت خون خدا ختم می شود...
حسین (ع) اسوه عشق و بندگی
به دنبال كدام سرمشق و نمونه میگردی؟ چه كسی برای تو آرزوی رسیدن است و منتهای هدف؟
در قاب نگاهت كدام تصویر، شب و روز تكرار میشود و حتی در خواب و رؤیا همواره با توست؟ فكر میكنی مثل چه كسی باید باشی، مثل چه كسی باید زندگی كنی، حرف بزنی، حتی كارهای روزمرهات را انجام دهی؟
با همه جستجوهایت به كسی نمیرسی كه در هر حال و برای همیشه انگشت اشارت به سویش نشان كنی و شك نداشته باشی كه او راهشناس است و با او به بیراهه نمیروی.
سرمشقها و نمونههای دور و برت همه تمام شدنیاند و گذر زمان بهتر و بالاتر از آنها را معرفی میكند.
تو باید در پی كسی باشی كه هرگز تمام نشود، كهنه نگردد، بلكه تری و تازگی و حقیقی بودنش هر روز، روشنتر از دیروز نمایان شود و كربلا بهترین نمونه برای همیشه انسان و همه انسانهاست و حسین برترین اسوه و سرمشق.
او خود فرمود: «من برای شما بهترین سرمشق و نمونهام» و مگر نه اینكه حسین(ع) آیینه تمامنمای پیامبر است و پیامبر بالاترین اسوه حسنه؟!
حسین(ع)، همه را به خویش میخواند آنگاه كه میفرماید: «هل من ناصر ینصرنی؛ آیا كسی هست یاری و همراهیام كند؟»
بیایید همه ما لبیكگوی آن حنجره خون فشان باشیم كه لبیك به حسین، لبیك به قرآن است.
در گذر زمان و در گردش مدام ماه، دوباره به ایستگاه محرم رسیدهایم. محرم فصل رویشها و ریزشهاست.
فصل صفآرایی تمام خوبیها در مقابل همه زشتیها و پلیدیها.
باز هم محرم و یك دنیا اشك و عشق و عبرت. باز هم كربلا و سرزمینی كه تمام هستی به گردش طواف میكنند و باز هم عاشورا و یك روز به وسعت تمام روزهای خدا.
به محرم كه میرسی عاشورا را به یاد میآوری و حسین را، عباس را، اكبر را، اصغر را، قاسم را و... زینب را.
به محرم كه میرسی عطش را به یاد میآوری و رشادت را و شجاعت را و حمیت را و ولایتمداری را و ایثار را و شهادت را و ... اسارت را.
به محرم كه میرسی روزهایت را همسایه شیرمردان میدان كربلا و شبهایت را در كنار خیمههای ذكر و مناجات و دعا باش تا همیشه كربلایی باشی.
به محرم كه میرسد، سوگوار عزیز فاطمه میشوی و سینهزن و زنجیرزن ثارالله و اشك برگونههایت پرپر میشود.
به خود ببال كه خدا خیرخواه توست، كه صادق آل محمد میفرماید:
«من اراد الله به الخیر فقذف فی قلبه حب الحسین وحب زیارته»
«هر كس خدا برایش خیر بخواهد محبت حسین و شوق زیارت او را در دلش میگذارد.»
به خود ببال كه عاشق و شیفته حسینی و عشق به حسین خیمه همیشه افراشته در جان توست، خیمه ای به وسعت همه هستی، خیمهای به بلندای همه آسمانها و كهكشانها، با خوانی گسترده از عطش كه تشنگی بشریت را خاتمه خواهد داد. هرگز مباد بی این عشق زندگی كنیم و بی این محبت بمیریم.
مرحوم فلسفی به همراه همسرش از جایی میگذشتند.
زن بی حجابی با طعنه گفت: بدبخت! زنش را گونیپیچ کرده.
مرحوم فلسفی رو به زن گفت: چرا کسی روی اتوبوسهای کنار خیابان چادر نمیکشد؟
زن گفت: چون وسیله نقلیه عمومی هستند و ارزشی ندارند.باز پرسید:چرا همه روی خودروهای خودشان چادر میکشند؟
گفت:چون وسیله شخصی است و باارزش است.
مرحوم فلسفی گفت: زن من جزء لوازم شخصی من است و ارزشمند،نه مثل وسیله نقلیه عمومی !!!
پ.ن : یعنی میمیرم برا اینجور بچه ها (تنها راه اینه اینها رو بخوری )
یک دقیقه سکوت
به خاطر تمام آرزوهایی که در حد یک فکر کودکانه باقی ماندند!
به خاطر امید هایی که به نا امیدی مبدل شدند
به خاطر شب هایی که با اندوه سپری کردیم!
به خاطر قلبی که زیر پای کسانی که دوستشان داشتیم له شد!
به خاطر چشمانیکه همیشه بارانی ماندند!
یک دقیقه سکوت!
به احترام کسانی که شادی خود را با ناراحت کردنمان به دست آوردند!
بخاطر صداقت که این روز ها وجودی فراموش شده است!
بخاطر محبت که بیشتر از همه مورد خیانت واقع گردید!
یک دقیقه سکوت به خاطر حرف های نگفته!!
برای احساسی که همواره نادیده گرفته می شد
باسم رب المهدی(عج)
